Winterthur'da hafta ortasında düzenlenen İsviçre Yeşil Ekonomi Sempozyumu, iş dünyası, akademi ve siyasetten tanıdık yüzler ve önemli paydaşların yoğun katılımıyla gerçekleşti. Sempozyum, döngüsel ekonomi, gıda sorunları, sağlık hizmetleri ve ulaşım gibi geniş bir konu yelpazesini kapsadı, ancak etkili bir şekilde organize edildi. 

Emisyonları azaltırken aynı zamanda şehirlere mal ve hizmet tedarikini sağlamak maliyetlidir ve bazı bisikletli kuryelerde olduğu gibi kendi kendini sömürmeye dayanmamalıdır. Bu, İsviçre Yeşil Ekonomi Sempozyumu'nun (SGES) bulgularından sadece biridir. Otonom son kilometre teslimatına da umutlar bağlanmaktadır. Ayrıca, kargo ve kurye hizmet sağlayıcıları arasında ve metropol alanlarda son kilometre teslimatı için ortak dağıtım merkezleri kurma iş birliklerinde de iyileştirme için hala yer vardır. Başka bir deyişle: yapılacak çok şey var.

Fotoğraf: Swissconnect

"Konuştuğumuz iyi oldu" mottosunu takip ederek, farklı gereksinimler arasında açık bir örtüşme olduğu görülüyor. Nakliyeciler Birliği'nden Jürgen Maier-Gyomlay, bazıları için sadece arka planda gizlenen sorunlardan birine haklı olarak işaret etti: Kasaba ve belediyelerin trafik yoğunluğunu yönetmekte büyük çıkarları varken, imalat sektörü yerel olarak vergi ödüyor ve belediyeler "ulaşım" ve "lojistik" alanlarındaki gelirlerden doğrudan faydalanmıyor. Bunun yerine, daha çok (teslimat) noktaları olarak tanımlanıyorlar. Burada belirli bir atalet derecesi göze çarpıyor.

Fotoğraf: Quickpac

Örneğin, Zürih metropol alanı ve çevresinde taşınan mevcut 94,2 milyon tonluk yük ve malın (bunların %13'ü demiryolu, %87'si karayolu ile taşınıyor ve 37,5 milyon tonu kanton sınırları içinde) 2 milyonluk bir nüfus öngörüsüyle 2040 yılına kadar önemli ölçüde artması bekleniyor. Federal Konsey tarafından kararlaştırılan demiryolu genişletme önlemleri (AS 2035) doğrultusunda ülke genelinde karayolu trafiğindeki tıkanıklığı azaltmak için önemli ilerlemeler kaydediliyor olsa da, Zürih Kantonu Ulaşım Ofisi'nden Paul Schneeberger, "bu 2050 yılına kadar yeterli olmayacak" diyor.

Karayolu trafiğinde bir çeşit "ragbi" oyunu

Federal Ulaştırma Dairesi'nden Arnold Berndt, mekânsal planlamada lojistiğe daha fazla önem verilmesi gerektiğinde ısrar ediyor. Gyomlay gibi o da gerekli kapasitelerin sağlanması gerektiğini biliyor ve bu konudaki çabaları, sahada bir tür sert mücadele olan Amerikan ragbisine benzetiyor. Devlet, oyunun kurallarını belirlemelidir. "Eğer doğru değillerse, ayarlanmaları gerekir." Bu, şüphesiz yüksek düzeyde demiryolu bağlantısı sağlanmasını da içerir.

Grafik: Zürih Ulaşım Ofisi.

, küçük parti boyutları için bile "son kilometre"nin otomasyonu ve akıllı kapasite yönetimidir Demiryolu taşımacılığını destekleyen bir aktarma bonusu bunu sağlamayı amaçlamaktadır. Bununla birlikte, tek vagonluk yük taşımacılığı, projenin özel lojistik hizmet sağlayıcıları ve nakliye şirketleri için ekonomik olarak uygulanabilir olması gerektiğini hatırlatmaktadır.

Şehir merkezine yakın bölgelerde –örneğin Zürih'te– planlanan çok sayıda terminal ve dağıtım merkezinin kim tarafından işletileceği henüz net değil, ancak bu durum muhtemelen özel veya kamuya ait farklı uygulamalara yol açacaktır. Berndt, "Kentsel Tedarik ve Atık Yönetimi" oturumunda yaptığı konuşmada, "Sunumum bittikten sonra bile, yük taşımacılığının geleceğinin gerçekten nasıl olacağını bilemeyeceksiniz" dedi. Doğru bir ifade.

Zürih Kantonu'nun yük taşımacılığı ve lojistik konsepti . Grafik: Zürih Hareketlilik Ofisi

Coop'un yan kuruluşu "railCare"den Philipp Wegmüller, Coop'un Vaud, Aclens'teki dağıtım merkezinden Cornavin tren istasyonundaki aktarmaya ve Cenevre'nin kalbine ("CityCargo Geneve" yük metrosu) kadar uzanan tedarik zincirini örnek bir model olarak sundu. "Sonuç olarak, lojistiğe yönelik kamuoyunun kabulünün azalmasıyla mücadele ediyoruz," dedi. "railCare'in birincil misyonu tedarik. İkinci temel misyonumuz ise inovasyon," diye ekledi Wegmüller.

Model olarak "CityCargo Geneve"

RailCare son yıllarda dijitalleşmeye büyük yatırımlar yaptı. 1.200 adet değiştirilebilir vagon gövdesi faaliyette. Aclens'ten Cenevre şehir merkezine giden yük trenleri, 40 km/s'nin üzerindeki hızlarda soğutma için yerleşik aks jeneratörleri ve bataryalarla çalışıyor. "Snoopy" adlı karınca benzeri, dokunaçlı mobil bir robot, şu anda çok emek yoğun olan ve müfettiş gerektiren vagon denetimlerinin yerini alabilir. RailCare ayrıca 2024 yılında Zürih'te "CityCargo" projesini başlatmayı planlıyor; bu proje potansiyel olarak 58.000'e kadar kamyon seferini ortadan kaldırabilir – en azından hedef bu.

Fotoğraf: klk.

İsviçre Postanesi'nin ulaşım sorumlusu Titus Bütler şaşırtıcı bir gözlemde bulunuyor. Posta servisi günlük 77 demiryolu bağlantısı sağlarken, karayolu taşımacılığı önemli ölçüde daha esnek kalıyor. Dahası, "Elektrikli bir kamyon, 50 km'ye kadar olan mesafelerde trenden zaten daha ekonomik!" diyor. Digitec Galaxus'un tedarik zinciri sorumlusu Robert Brohl da bu görüşü paylaşıyor. Dikkatli planlamanın ve düşük emisyonlu ulaşım seçeneklerine daha fazla odaklanmanın önemini vurguluyor. "Ancak çevrimiçi bir perakendeci olarak," diye ekliyor, "hız kesinlikle bizim için çok önemli.".

Yavaşlamak bir seçenek değil

Bütler, şehir içi dağıtım trafiğindeki konsolidasyon ve iş birliğiyle ilgili soruyu, diğer hususların yanı sıra, şehre giren 200 posta aracıyla her şeyin zaten büyük ölçüde konsolide olduğunu ve rota dağılımının büyük ölçüde optimize edildiğini belirterek yanıtlıyor. "Konsolide edilecek neredeyse hiçbir şey kalmadı.".

Lojistik sağlayıcısı Planzer'in İnovasyonlar Başkanı Björn Lindner, kentsel teslimat rotalarında sürücülere yüklenen taleplerin "zaten çok zorlayıcı" olduğunu düşünüyor. Bununla birlikte, Planzer diğer lojistik sağlayıcılarla iş birliğine temelde karşı değil. Örneğin, demiryolu hatlarının ortak kullanımı olasılığını "daha ayrıntılı olarak görüşebilirler".

İsviçre merkezli bir kurye hizmeti olan Swissconnect, CO2 azaltıcı çalışma yöntemlerinin her şeyi kolaylaştırmadığının bir örneğidir. Şehir içinde büyük ölçüde bisikletli kuryelere güvenirken, daha uzun mesafeler için İsviçre Federal Demiryolları'nı (SBB) kullanıyorlar. Mallar, doğrudan platformda bisikletlerden tren vagonlarına aktarılıyor. İsviçre genelinde 80'den fazla ekspres kurye hizmeti Swissconnect ile işbirliği yapıyor. Tüm bunlar, özel bir yazılım platformu sayesinde mümkün oluyor.

Kurucu Christoph Masoner, ücret sorununun şu anda bisikletli kuryeler için acil bir endişe kaynağı olduğunu kabul ediyor. Genel olarak lojistik hizmetlerinin daha iyi ücretlendirilmesi gerekiyor. Masoner, "Daha düşük karbonlu bir geleceğe doğru ilerlemenin maliyeti var" diyor.

Düşük karbonlu bir gelecek " gerçek paraya " mal oluyor.

"Loxo" gibi yüksek otomasyonlu ve otonom olarak kontrol edilen teslimat araçları çok uzak bir geleceği işaret ediyor, ancak Migros ve Schindler için faaliyet gösterdikleri Ebikon'da halihazırda pratikte görülebiliyorlar. Veri kullanılabilirliği de otonom teslimat trafiği için büyük önem taşıyor. Diğer sağlayıcılarla ve hala sürücüler tarafından yönetilen araçlarla iş birliği içinde kimin hangi bilgileri açıklayacağı henüz netleşmedi.

www.sges.ch

Klaus Koch