Ideaal voor gebruik buitenshuis. Mogelijk ook voor situaties waarin "chaotische opslag" te letterlijk is genomen: een nieuwe rover voor verkenningstochtenop Mars en de maan kan zelfs ondersteboven rijden en overleeft vallen van een hoogte van 1,5 meter . Een testterrein is nu in gebruik genomen in Beieren.

lijkt, Japanse rotstuinis in werkelijkheid een wetenschappelijke faciliteit. Het Duitse Lucht- en Ruimtevaartcentrum (DLR) heeft in Oberpfaffenhofen, Beieren, eentestterrein voor planetaire rovers aangelegd. Het terrein bestaat uit een "vulkaankrater" omgeven door grindvelden, grote en kleine rotsblokken en een steile helling met gevarieerd terrein. Deze kenmerken bootsen de vulkanische en grotlandschappen van Mars en de maan na. Onderzoekers van het DLR-instituut voor Systeemdynamica en -besturing hebben het nieuwe testterrein van 630 vierkante meter nu in gebruik genomen. De verkenningsrobot "Scout" wordt hier voorbereid op toekomstige missies.

Er wordt vermoed dat er op de maan en Mars enorme, kilometerslange lavatunnels bestaan, die miljarden jaren geleden door vulkanische activiteit zijn ontstaan. Deze tunnel- en grottenstelsels, met name op Mars, zijn van groot wetenschappelijk belang, omdat ze sporen van vroeger of zelfs huidig ​​leven zouden kunnen bevatten. zijn tot nu toe echter ontoegankelijk geweest voor conventionele rovers. Wetenschappers van het Duitse Lucht- en Ruimtevaartcentrum (DLR) willen deze lavatunnels verkennen met de Scout-rover.

Foto's: DLR

De Etna in Italië diende als aards model voor het planetaire testveld. Zowel de maan als de Etna vertonen vergelijkbare extreme omstandigheden. Voor de constructie in Oberpfaffenhofen gebruikte het Scout-team gegevens van een onderzoek op de Etna. Ze identificeerden veelvoorkomende obstakeltypen en hielden rekening met de eigenschappen van de materialen, zoals dichtheid en oppervlakte. Ze pasten de hellingen specifiek aan de werkelijke uitdagingen in lavatunnels aan.

“Ons testterrein bestaat uit hellingen met een hoek van meer dan 30 graden, losse stenen, diep zand en diverse andere obstakels. Dit gaat veel verder dan de eisen van eerdere rovers”, legt projectmanager Roy Lichtenheldt van het DLR Instituut voor Systeemdynamica en Besturing uit. In zijn vrije tijd verkent en onderzoekt hij onbekende alpiene grotten. “Hierdoor kan ik mijn expertise in grotverkenning en robotica op een unieke manier combineren”, voegt de wetenschapper eraan toe.

De verkenningsrover is begonnen met offroad-operaties met eerste testritten voor het door Helmholtz gefinancierde ARCHES-project (Autonomous Robotic Networks to Help Modern Societies), gecoördineerd door het Robotics and Mechatronics Center van het DLR. Dit project heeft als doel heterogene, autonome, netwerkgebaseerde robotsystemen te ontwikkelen om een ​​basis te leggen voor het aanpakken van maatschappelijke uitdagingen. Een demonstratie van deze ruimtevaarttechnologieën staat gepland voor 2022 op de Etna.

De DLR-rover is een meter lang, een halve meter breed en bestaat uit drie vervormbare rugdelen. Net als een duizendpoot kruipt hij steile hellingen op, overwint rotsblokken en graaft zich een weg door grind of zanderig terrein met zijn zes flexibele spaakwielen. Hij heeft slechts één motor per wiel.

www.dlr.de