Hartmut Spliethoff. Foto's: TUM
Zwitserland neemt deel aan een toekomstgericht laboratorium met onderzoekers uit 13 landen. De Technische Universiteit van München vormt het centrale knooppunt voor dit laboratorium en heeft als taak een duurzame waterstofeconomie in Europa te ontwerpen. Het Duitse federale ministerie van Onderwijs en Onderzoek draagt €5 miljoen bij over een periode van drie jaar. De waterstof is bedoeld om "groen" te zijn.
“Groene waterstof, geproduceerd met behulp van hernieuwbare energie als alternatieve brandstof, kan met name de industrie helpen de CO2-uitstoot te verminderen”, aldus federaal onderzoeksminister Anja Karliczek. Thomas F. Hofmann, rector van de Technische Universiteit München (TUM): “Groene waterstof is een cruciale sleutelfactor in de transformatie van onze energievoorziening en in het waarborgen van de energieonafhankelijkheid van Europa.”
onderzoeksprojectRedefine door Hartmut Spliethoff, hoofd van de leerstoel Energiesystemen aan de TUM: “Ik kijk uit naar het onderzoek dat we in samenwerking met gerenommeerde onderzoekers van over de hele wereld zullen uitvoeren. Het unieke aspect van het toekomstige laboratorium “Redefine H2E” ligt in de combinatie van innovatieve technologieën zoals elektrolyse bij hoge temperaturen, innovatieve vergassingsprocessen en de synthese van basischemicaliën en energiedragers.”
Onderzoekers van gerenommeerde instellingen uit 13 landen komen naar de Technische Universiteit München (TUM) om gezamenlijk de basis te leggen voor een toekomstige circulaire economie op basis van waterstof. De landen van herkomst zijn: Australië, Brazilië, Duitsland, Italië, Canada, Litouwen, Nederland, Polen, Portugal, Zweden, Zwitserland, de VS en het Verenigd Koninkrijk.
H2 van de biokatalysator
werd onlangs-Latijnvrije biokatalysator voor brandstofcellen en waterelektrolyse" gepresenteerd op de TUM-campus in Straubing. Gezien de toekomstige trend dat alles "bio" moet zijn, trekt deze ontwikkeling van een enzymsysteem voor de waterstofeconomie ook de aandacht.
Volgens de onderzoekers kan het enzym zowel waterstof uit elektriciteit produceren als waterstof omzetten in elektriciteit. Ter bescherming is het enzym ingebed in een polymeer. Zowel brandstofcellen, die waterstof omzetten in elektriciteit, als elektrolyzers, die waterstof kunnen produceren door water te splitsen met behulp van elektriciteit, vereisen het zeldzame en daardoor dure edelmetaal platina als katalysator. De natuur biedt een andere oplossing: enzymen genaamd hydrogenasen. Deze katalyseren de omzetting van waterstof zeer snel en met vrijwel geen energieverlies.
Deze biocatalysatoren werden echter voorheen als ongeschikt voor industrieel gebruik beschouwd, omdat ze zeer gevoelig zijn voor zuurstof. Een onderzoeksteam van de Technische Universiteit München, de Ruhr-Universität Bochum, het CNRS Marseille en het Max Planck Instituut voor Chemische Energieconversie in Mülheim an der Ruhr is er nu in geslaagd de gevoelige enzymen in het beschermende polymeer te integreren, zodat ze ook gebruikt kunnen worden voor de technische omzetting van waterstof.
www.tum.de
